Ik zei ja! Deel 2

Vandaag deel ik het tweede en tevens laatste deel met jullie van ons verlovingsverhaal! Heb je het begin van het verhaal gemist? Lees dan nog snel deel 1 terug. 

De pakjes

Het eerste pakje dat ik open wilde maken bevatte een sticky note met de tekst:

ik-zei-ja-kado

“Draag dit hart voor jouw hart, waar je ook stopt.”

Ik scheurde het pakje open en zag dat er een houten hart in zat. Het tweede pakje bevatte een multomap met de opdruk “Het grote boek van Eveline”. Ik moest direct lachen, omdat ik wist wat mijn vriend er mee bedoelde. Het is een dingetje van ons (daar kom ik later nog op terug). Ik sloeg ‘het grote boek’ nieuwsgierig open, maar deze was helaas leeg.. Wat gek. De taxi reed ondertussen gewoon verder.

De tweede stop

We reden de boulevard af en draaiden een rondje, om zo vervolgens weer de boulevard op te rijden. De taxi stopte en de chauffeur zei dat ik het pad af moest lopen, richting het strand, omdat ik daar beneden bij het restaurant moest zijn. Een beetje in de war bedankte ik hem en liep ik met mijn handtas, multomap en het houten hart in mijn handen richting het strand.

Eenmaal bij het restaurant vroeg ik aan de vrouw buiten of ze wist bij wie ik moest zijn. Ze zei nog: “Dus je hebt een afspraak maar je weet niet met wie?” Ik realiseerde me dat dat best raar klonk, maar ik wist verder niet goed hoe ik het moest verwoorden. Ik hield het hart omhoog en zei dat ik dit moest laten zien, maar dat klonk eigenlijk nog gekker en het liet bij haar geen bel rinkelen. Ze bekeek me van top tot teen en liep vervolgens met mij mee naar binnen.

Binnen herhaalde ze dezelfde opmerking tegen haar collega, maar die wierp één blik op mijn houten hart en wist genoeg. Ze gaf me de envelop en ik maakte hem open. Ze zei: “Ik kijk even met je mee hoor, want we vragen ons al de hele dag af wat er nu in zit!”

Het grote boek van Eveline

In de envelop zaten vellen met foto’s van Albert en mij, met daarbij uitspraken die ik ooit gedaan heb. Bijvoorbeeld “Als jij geen dessert neemt dan neem ik er ook geen, want een dessert hoor je samen te eten.” of “Als ik niet lekker ben, moet je mij een kop thee geven”. Dit zijn uitspraken die ik door de jaren heen heb gedaan en mijn vriend heeft ze allemaal verzameld. Ik kan me herinneren dat hij dan tegen mij zei: “Staat dat in het grote boek van Eveline? Over hoe het hoort?” En dan zei ik grappend: Ja dat staat in het boek. Dit werd vervolgens ons ding, dus je begrijpt wel dat ik meteen emotioneel werd bij het zien van de bladzijdes van het boek.

Het boek vullen

Na een tijdje had ik door dat ik mijn handtas, multomap en envelopjes in de taxi kon laten liggen aangezien er meerdere ‘stops’ waren. Elke stop was een belangrijke plek voor ons en bij elke stop werd het ‘grote boek’ steeds verder gevuld. Ik liet de mensen die mij de enveloppen gaven met nieuwsgierige blikken achter. Ik wilde het namelijk privé houden en maakte de enveloppen daarom rustig in de taxi open. Zo kon ik er het beste van genieten.

Ik vond het heel mooi om de pagina’s te zien, maar vroeg me ook af wanneer ik mijn lieverd nu te zien zou krijgen. Ik wilde hem knuffelen en reageren op de bladzijdes uit het boek. Hem vertellen hoe mooi ik het vond. Ik had moeite om mijn emoties onder controle te houden, maar vond het ook ongemakkelijk om te huilen bij een onbekende. Ik hield mijn tranen dus met moeite in.

Van de zenuwen ben ik ook nog naar het toilet gegaan bij een stop, want ik wist van tevoren niet hoe lang ik nog in de taxi zou zitten, haha. Tussen de stops door bladerde ik het boek steeds opnieuw door. Ik vond het zo speciaal!

De laatste stop

ik-zei-ja-pad

De allerlaatste stop was bij ons nieuwbouwhuis. De chauffeur zette mij af en wenste mij veel plezier. Ik zei dat dat wel zou lukken en liep ons huis binnen. Op de grond stonden waxinelichtjes, met rozenblaadjes om en om als een pad naar de woonkamer. De deur van de woonkamer was dicht en dus deed ik die open. Wat ik tóen zag blies me weg.

ik-zei-ja-albeve

Ik zag mijn vriend prachtig in pak, midden in een groot hart van waxinelichtjes staan. Achter hem had hij het woord ‘Albeve’ (Albert & Eveline) gemaakt en ik liep naar hem toe.

En daar, op dát moment, vroeg mijn vriend mij ten huwelijk.

Op het moment dat hij op zijn knie ging werd het wazig voor mijn ogen van de tranen van geluk en zei ik (natuurlijk) ja. Omdat ik niet zeker wist of hij het wel kon verstaan door het huilen heen, zei ik daarna nog een keer “Ja dat wil ik”. Gewoon, voor de zekerheid haha. Ik voelde me zó gelukkig! En nog steeds. Er is niets mooiers dan gevraagd worden door degene waar je zielsveel van houdt!

Maar dat was nog niet alles

ik-zei-ja-sushi

Mijn vriend zei dat hij het niet kon maken om mij in een sushi restaurant te laten zitten zónder daadwerkelijk sushi te eten, dus die had hij besteld. Zo lief! We gingen midden in het grote hart zitten met sushi en champagne en begonnen allebei ons verhaal te vertellen. Mijn vriend had stukken van de dag voor mij gefilmd zodat ik kon zien hoe hij alles voorbereid had en met persoonlijke berichtjes voor mij. Die filmpjes zijn voor mij echt goud waard. Ik vind het zó leuk dat hij dat gedaan heeft! Oh, en de sushi was natuurlijk super lekker! <3

Als klap op de vuurpijl

ik-zei-ja-palace-hotel

En als klap op de vuurpijl overnachtten wij ’s avonds in het Palace Hotel waar wij champagne op onze kamer kregen. Mijn vriend had daarnaast nog badjassen laten maken met ‘Mr’ en ‘Mrs’ erop en die deden we natuurlijk helemaal in stijl aan.

ik-zei-ja-mr-mrs

De volgende dag werden wij allebei wakker met een glimlach op ons gezicht. Ik zag dat ik nog appjes had van mijn beste vriendin:

“Eef, wat een cliffhanger! Heeft hij je ten huwelijk gevraagd? Het is het enige wat ik nog kon bedenken. Laat het me weten zodra je wakker bent, want ik ben zo benieuwd!”. Oeps.

Ik vertelde haar het hele verhaal en we brachten al onze familie en vrienden op de hoogte van het aanzoek. Iedereen reageerde zo lief! Het ontbijt was ook ontzettend lekker. Nu ik dit zo opschrijf klinkt het best over the top, maar het was zó mooi en romantisch. Ik voelde me net een actrice uit een romantische film. <3 We voelen ons super gelukkig dat wij elkaar nu elkaars ‘verloofde’ mogen noemen! <3 Als ik er aan terugdenk, dan zit ik met een mega brede glimlach op mijn gezicht, hihi.

ik-zei-ja-the-next-day

Bruiloftsvoorbereidingen

Ik kan niet wachten om met de voorbereidingen van de bruiloft te gaan beginnen. Uiteraard zal ik jullie daar ook van op de hoogte houden op mijn blog (als jullie dat willen). Ik heb alleen wel besloten om hier pas in januari mee te beginnen, omdat we deze laatste twee maanden van het jaar nog druk zullen zijn met het huis en verhuizen. Dit jaar sluiten wij in ieder geval af met een knaller en 2017 (of 2018) beloofd nu al fantastisch te worden!

Liefs Eveline

Ps: Heel erg bedankt voor alle lieve reacties die ik heb gekregen! Het draagt (nog steeds) bij aan de pret. Jullie zijn super lief! <3

Wil je niets missen? Volg mij dan via Bloglovin of via Instagram.

10 Comments

  1. kimmetjekims

    17 november 2016 at 07:51

    Aaaaah, wat een lieverd van een verloofde heb jij. Echt net een sprookje, zo ontzettend mooi.. En hoe hij dat allemaal heeft geregeld, echt zo lief! Ga er maar lekker van genieten meid, ik ben erg benieuwd naar je volgende blogposts.

    1. Eveline Fleur

      17 november 2016 at 08:28

      Ahh dank je wel meid, super lief! <3 Ja wat een werk he. Hij is dezelfde dag langs alle stops is gegaan om de enveloppen te geven, want als hij het dagen eerder zou doen, dan was hij bang dat ze de enveloppen kwijt zouden raken. Zo lief. <3

  2. Anouk

    17 november 2016 at 12:25

    YES, deel 2! Wauw, wat heb jij een romantische vriend zeg. Echt geweldig! Heb het met een grote glimlach op mijn gezicht zitten lezen. Ik wens jullie super veel geluk samen ♥

    1. Eveline Fleur

      18 november 2016 at 08:10

      Haha ahww dank je wel! <3 Super lief Anouk!

  3. Astrid

    19 november 2016 at 10:33

    Heel bijzonder!! Lijkt me erg spannend en onwerkelijk om zo mee te maken. Jullie genieten vast nog lang na van deze dag… Veel geluk gewenst!

    1. Eveline Fleur

      21 november 2016 at 08:07

      Dat was het zeker! Als ik er aan denk, dan zit ik weer met een brede glimlach op mijn bezicht haha. Dank je wel! <3

  4. Charel

    19 november 2016 at 19:42

    Oh wauw wat een mooi verhaal! Ontzettend gefeliciteerd!

    1. Eveline Fleur

      21 november 2016 at 08:18

      Dank je wel! <3

  5. Kim

    21 november 2016 at 16:18

    Oh, jee! Ik ken je helemaal niet, maar wat een prachtig verhaal! Zo leuk om het zo persoonlijk te maken met al die plekken en dat boek.. Wauw!

    1. Eveline Fleur

      23 november 2016 at 08:14

      Jaaa dat vond ik ook, hihi. <3 Dank je wel Kim, super lief! <3

Leave a Reply